Tamara is kunstrecensent en collectiebeheerder

Tamara is helemaal gebeten door de kunstmicrobe. Naast haar werk als deeltijds medewerker bij Kunst In Huis, schrijft ze ook recensies voor enkele kunstbladen en werkt ze voor curator Joanna De Vos in Antwerpen. De liefde voor kunst flakkerde op tijdens de lessen esthetica in het middelbaar onderwijs.

Slechts weinig mensen blikken positief terug op de lessen esthetica.

Dat klopt, dat krijg ik wel vaker te horen. Onze leerkracht esthetica gaf die lessen echter met bijzonder veel vuur en passie en dat werkte aanstekelijk. Hij linkte hedendaagse kunstwerken steevast aan een nieuwtje uit de actualiteit of een les geschiedenis. Op die manier toonde hij aan dat kunst – hoe abstract ook – altijd een reflectie is van de huidige tijdsgeest of de context waarin het is ontstaan. Een keer startte hij de les met een nieuwsbericht over kunstenaar Jackson Pollock. Op dat moment was één van zijn schilderijen het duurste kunstwerk ter wereld, omdat het net voor miljoenen dollars was verkocht. Mijn leerkracht probeerde hierover een dialoog aan te gaan met de klas, wat niet gemakkelijk was met een stel pubers (lacht). Maar door zijn aanhoudende kritiek op het schilderij was mijn nieuwsgierigheid wel geprikkeld. Diezelfde avond nog ging ik online op zoek naar meer informatie en sindsdien is Pollock mijn lievelingskunstenaar! Bovendien raakte ik dankzij die lessen esthetica zo in de ban van de kunstwereld, dat ik me een jaar later prompt inschreef om kunstwetenschappen te studeren aan de KU Leuven.

Hoe kwam je bij Kunst In Huis terecht?

Ik ken de organisatie van tijdens mijn studies, omdat ik toen alles onderzocht wat met kunst te maken had. Nadat ik was afgestudeerd, probeerde ik enkele keren spontaan te solliciteren, helaas zonder resultaat. Tot een oud-medestudente mij contacteerde met de vraag om tijdelijk in te springen voor één van haar collega’s bij Kunst In Huis. Nu maak ik deel uit van het team collectiebeheer en werk ik rond verzekeringsdossiers, het opsporen en noteren van schadegevallen en bekijk ik welke werken het minder goed doen in de collectie. In dat geval stel ik de kunstenaars voor om deze te vervangen door nieuwer werk, wat hopelijk wel meer mensen aanspreekt.

Daarnaast werk je ook als freelance kunstrecensent en bij een Antwerpse curator.

Klopt, die variatie werkt perfect voor mij. Het zijn allemaal verschillende facetten binnen dat ‘kleine’ kunstwereldje. Bij de ene ben ik meer uitvoerend bezig met research en communicatie, terwijl ik als schrijver mijn eigen creativiteit de vrije loop kan laten. Dat is zeker het geval bij tentoonstellingen, want daar heb je niet enkel de kunstwerken die een cruciale rol spelen, maar ook het concept, de opstelling e.d.

In mijn recensies probeer ik altijd objectief te oordelen, en dat impliceert dat er zowel positieve als minder positieve factoren aan bod komen. Het gebeurt echter heel weinig dat ik een kunstwerk als slecht zal bestempelen. Per slot van rekening blijft het toch altijd een persoonlijke creatie van iemand. En slechte recensies worden ook minder graag gelezen. Vandaar dat ik soms zelf beslis om creaties die ik echt niet goed vind, niet te recenseren of te publiceren.

Wanneer spreekt een kunstwerk jou aan?

Als het een aantrekkingskracht in zich heeft die uitnodigt om het werk van dichterbij te gaan bekijken. Ik heb ook een voorliefde voor donkere kleuren. Ik zoek zeker niet bewust obscure creaties op, ik zie gewoon graag zwart. Vraag maar aan mijn collega’s, ik draag ook vaak zwarte kledij (lacht). Het gevaar bestaat er wel in dat door het gebruik van donkere kleuren er een sombere sfeer over het werk komt te hangen en dat kan zeker niet de bedoeling zijn. Het moet uitnodigen om naar te blijven kijken, zoals bij het werk van Renée Lodewijckx. Daarin zitten lapjes textiel verweven, waardoor er een interessante gelaagdheid ontstaat. Zij gebruikt ook verschillende tinten die je pas kan onderscheiden wanneer je dichter gaat kijken. Zoiets zie je niet op het eerste gezicht, maar hoe langer het werk hier ophangt, hoe meer ik erin ontdek. Ik ben het dus zeker nog niet moe!